Op zoek naar de Deurningerpoort

Een binnenpoort uit de eerste helft van de veertiende eeuw, een akkerlaag uit de twaalfde eeuw, een deel van de nederzetting uit hooguit de tiende eeuw en een buitenpoort van waarschijnlijk begin zestiende eeuw. Het is een greep uit de vondsten van de archeologen van Laagland Archeologie, die de afgelopen weken onder belangstelling van vele Oldenzalers onderzoek hebben gedaan aan de Deurningerstraat. Inmiddels hebben de archeologen hun onderzoek afgerond. Ze deelden met elkaar één conclusie: Oldenzaal was een imposante vestingstad!

Drie weken lang hebben de archeologen van Laagland Archeologie onderzoek gedaan naar de rijke historie van Oldenzaal, die vooral onder de grond zit. “Het was prachtig om hier aan het werk te zijn. Veel Oldenzalers waren geïnteresseerd in de opgraving en veel publiek kwam een kijkje nemen. We wisten dat de rijke geschiedenis hier in de grond zit, maar dat we zoveel zouden vinden, hadden we niet verwacht”, aldus Thomas Spitzer, de archeoloog die aan het werk was aan de Deurningerstraat.

Rioleringswerkzaamheden

Nu de archeologen hun onderzoek hebben afgerond, gaat de aannemer zijn werk hervatten. De plek van de opgraving wordt weer dichtgegooid met zand en er wordt een nieuwe riolering aangelegd. De riolering wordt zo aangelegd dat die de vondsten onder de grond niet beschadigd.

Oldenzaals erfgoed

De vondsten gaan heel ver terug in de tijd. Zo zijn resten van de binnenpoort gevonden. Deze stammen uit de eerste helft van de veertiende eeuw. De binnenpoort bestaat uit baksteen met daaronder een fundering van veldkeien. Onder de veldkeien ligt een akkerlaag uit de twaalfde eeuw en daar weer onder een nederzettinglaag uit de periode achtste tot tiende eeuw.

Delen van de buitenpoort - uit de vijftiende, begin zestiende eeuw - zijn ook gevonden. Het zijn metersdikke muren, die vroeger nodig waren vanwege het kanonvuur. Buiten de poort ligt een derde gracht naar een bastion toe. Dit is een verdedigingswerk en maakt deel uit van een vesting. Dit stamt uit de tijd dat Oldenzaal vol in de frontlinie kwam te liggen in de Tachtigjarige Oorlog. Dan ligt er nog een vierde gracht. De hoeveelheid grachten in combinatie met verdedigingswerken zoals het bastion,  duiden er op dat Oldenzaal een vesting van formaat was, vergelijkbaar met de grotere vestingsteden in Nederland.

Wethouder van cultuur en erfgoed Alida Renkema: “We hebben afgelopen weken verschillende keren de vraag gehad, hoe gaan jullie nu verder na de opgraving? We vinden het, net als ongetwijfeld iedere inwoner, ontzettend belangrijk dat het erfgoed van Oldenzaal zichtbaar en tastbaar blijft. Het erfgoed laat zien wie we zijn en waar we vandaan komen. Dat doen we graag met onze partners en inwoners.”

Tijdens de opgraving hebben de archeologen aardewerkscherven gevonden van rond het jaar 1400. Deze scherven komen in een provinciaal depot en blijven daar beschikbaar voor verder onderzoek. Om de rijke historie een plek te geven in het Singelpark gaat een werkgroep, bestaande uit onder andere Oldenzaal Promotie, Stadshart Oldenzaal, Palthehuis en vertegenwoordigers van de gemeente, aan de slag om een voorstel te maken van een hedendaagse invulling van de rijke geschiedenis van Oldenzaal. Er zijn al verschillende ideeën, zoals een maquette, een plattegrond in het straatbeeld, een stadspoort met een hedendaagse invulling of een projectie met licht. Er wordt gekeken op welke manier de Bentheimer zandsteenblokken die in de stads- en dammuren waren verwerkt, hierbij kunnen worden gebruikt. Daarnaast wordt gekeken op welke manier de ArcheoHotspot van het Palthehuis een rol kan spelen. De ArcheoHotspot is een plek waar (amateur)archeologen het publiek meer kan vertellen en laten zien over opgravingen. Alle ideeën worden door de werkgroep verder uitgewerkt en onderzocht op haalbaarheid. Dit kost de nodige tijd en is niet van vandaag op morgen gerealiseerd. De werkgroep gaat ook het onderwijs betrekken zodat jongeren veel kunnen leren over de rijke historie van de stad.

afbeelding_Deurningerpoort_01