Het regent lintjes in Oldenzaal

26 april 2022

In de gemeente Oldenzaal ontvangen zeven Oldenzaalse inwoners een koninklijke onderscheiding. Zij worden allen bij gelegenheid van Koningsdag 2022 benoemd in de Orde van Oranje Nassau.

Burgemeester Patrick Welman belde vanmorgen vanaf 9.30 uur bij de uitverkoren Oldenzalers aan om hen het heugelijke nieuws te brengen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om hem of haar te benoemen in de ridderorde van Oranje Nassau. Zij werden vervolgens gevraagd om in een van de klaar staande oldtimers te stappen en met hem mee te gaan naar Cultuurcentrum De Hof voor de uitreiking.

Daar reikte de burgemeester de koninklijke onderscheidingen uit aan onze stadsgenoten. Bijzondere verhalen over bijzondere prestaties, Met een lach en een oorverdovend applaus kregen de decorandi hun lintje opgespeld. 

Onderscheidingen

Vijf Oldenzalers zijn benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. En twee inwoners ontvingen de onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Hier ziet u alle inwoners die tijdens de Lintjesregen 2022 een koninklijke onderscheiding kregen.

José is al meer dan 35 jaar lid en actief betrokken binnen de loopgroepcommissie van de Oldenzaalse Carnavalsvereniging "De Oelewappers". Mede dankzij de creativiteit en jarenlange inzet van José is het mogelijk om deze grote groep (ongeveer 250 personen) elk jaar weer op straat te brengen. De Grote Twentse Carnavalsoptocht kon twee achtereenvolgende jaren (eerst slecht weer daarna corona) niet doorgaan. De voor de optocht van 2020 gemaakte pakken werden niet gebruikt waardoor de loopgroepcommissie eigenlijk al klaar was voor de eerstvolgende carnavalsoptocht. Echter, de dames van de commissie misten hun wekelijkse bijeenkomsten. José heeft toen de dames weten te enthousiasmeren om te helpen bij het maken van kinderkleertjes voor een bevallingskliniek in Gambia. Inmiddels zijn er meer dan 300 kledingstukken verscheept naar Gambia.

Bij de Zorgfederatie Oldenzaal maakt José zich ook al bijna 20 jaar op meerdere fronten als vrijwilligster verdienstelijk. Bij woonzorgcentrum De Mariahof zet ze zich met veel enthousiasme in voor de wekelijkse hobbymarkt, het muziekcafé, sjoelen en het bloemschikken. Daarnaast is ze onmisbaar wanneer zowel De Mariahof als de Scholtenhof in Kerst-, Paas- en carnavalssfeer gebracht moeten worden. Bovendien heeft ze prachtige jassen voor de Carnavalscommissie en alle pakken die de spelers dragen tijdens de jaarlijkse adventstocht gemaakt.

Samen met andere familieleden zorgt ze ook nog eens voor een 93 jaar oude tante. José zorgt ervoor dat ze kan deelnemen aan diverse activiteiten van het woonzorgcentrum waarin haar tante woont, gaat wekelijks met haar naar de kapper of drinkt gewoon een kopje koffie met haar.

In het jaar 2018 is ze in de het wooncomplex "De Driehoek" komen wonen. José organiseert ook daar verschillende gezamenlijke activiteiten. Zo helpt ze bij kleine herstelwerkzaamheden van kleding en heeft ze de openbare ruimten in het wooncomplex sfeervol ingericht.

José wordt gezien als iemand met een hart van goud. Voor familie, buren, vrienden en ouderen staat ze altijd klaar. Ze is een vrijwilliger die liever niet op de voorgrond staat maar het liefst stil en rustig haar werk doet. Maar ze is ook iemand die de handschoen oppakt als die haar toegeworpen wordt.

Mevrouw Thea Oversteegen - van Schuilenburg begon in de jaren 80 haar vrijwilligersloopbaan als secretaris van de ouderenraad, eerst bij de kleine Joost (kleuterschool), later bij de basisschool "Joost van den Bogert ". Tien jaar lang heeft ze zich met hart en ziel ingezet. Naast het bestuurslidmaatschap was ze ook actief in verschillende werkgroepen en verrichtte ze allerlei hand- en spandiensten.

Bij RTV Losser-Oldenzaal was ze meer dan 15 jaar vrijwilliger. Bij deze lokale omroep, met 80 vrijwilligers, heeft ze op alle niveaus een bijdrage geleverd. Op de werkvloer als redacteur, via lid van het Managementteam, tot en met het bestuur. Verder was ze nauw betrokken bij diverse grote projecten en evenementen zoals de eerste lokale versie van het glazen huis (i.s.m. 3 FM).

Tevens verricht Thea al bijna 15 jaar vrijwilligerswerk bij de Oldenzaalse welzijnsorganisatie Stichting Impuls. Bij deze stichting is ze als lid van het lokaal comité jaren lang mede verantwoordelijk geweest voor de organisatie van de jaarlijkse uitreiking van de lokale vrijwilligersprijzen. De gemeente Oldenzaal wil hiermee het lokale vrijwilligerswerk waarderen, erkennen en stimuleren. Daarnaast coördineert Thea de werkgroep van de Verjaardag-, Feest- en Sintbox. Zij zorgt, samen met andere vrijwilligers, dat er iedere maand boxen, in totaal meer dan 500 per jaar met een gemiddelde waarde van 25 euro, afgeleverd kunnen worden bij kinderen/gezinnen die in armoede leven. Thea staat aan het hoofd van deze groep. Ze zoekt naar sponsering, regelt de aan- en afmeldingen, contacten met de ouders en dat de boxen worden ingepakt met cadeautjes, kaarten en feestelijkheden. Voor deze activiteit is ze in het jaar 2017 tweede geworden bij de Overijsselse vrijwilligersprijs.

Bovendien collecteert Thea al bijna 20 jaar voor de brandwondenstichting. Naast het collecteren was ze ook meer dan 15 jaar organisator van de collecte in de wijk De Thij van Oldenzaal. Als organisator stuurde zij zo'n 30 collectanten aan, was zij verantwoordelijk voor het tellen van het collectegeld, stelde de routes van de collectanten vast en zorgde ervoor dat de collectanten hun materialen ontvangen.

Thea is ook een vrijwilliger die liever niet op de voorgrond treedt en het liefst stil en rustig haar werk doet. Ze loopt niet voor haar verantwoordelijkheden weg en is een 100% teamspeler. Ze weet de mensen in hun kracht te zetten, bied een luisterend oor en is bevlogen. Ze wordt gezien als een uitermate waardevolle vrijwilliger.

In 2010 ging de leraar Herman Snippers tegen wil en dank met pensioen want hij wilde eigenlijk liever blijven. Hij had moeite om het onderwijs vaarwel te zeggen en werd vrijwilliger bij de school waar hij eerst als vaste leerkracht gewerkt heeft. Tot op de dag van vandaag is hij nog steeds twee dagen per week te vinden op de Titus Brandsmaschool te Hengelo. Niet meer als vaste leerkracht in dienst maar op vrijwillige basis. Hij geeft in kleine groepjes les aan kinderen die op welk vakgebied dan ook extra ondersteuning nodig hebben. Hij is ontzettend flexibel en is inzetbaar van groep een tot en met groep acht. Verder helpt hij met de jaarbestellingen en zorgt hij ervoor dat de school alle noodzakelijke materialen op voorraad heeft. De leerkrachten van de school zien Herman nog steeds als een volwaardige collega en zijn blij met hem.

Sinds 2002 is Herman een zeer toegewijde vrijwilliger voor het regioteam Unicef in Zuidoost Twente en het Plaatselijk Comité van Unicef Oldenzaal. Naast de functie van secretaris van bestuur van zowel het regioteam als het lokale comité is Herman een breed inzetbare vrijwilliger in de winkel van Unicef Oldenzaal. In de winkel en binnen het team heeft hij zijn vaste taken maar hij is ook altijd bereid andere voorkomende taken op zich te nemen en bij te springen daar waar hij dat kan.

Vanaf 2011 zet Herman zich ook in als lid van de pastorale werkgroep van woonzorgcentrum Gereia te Oldenzaal, onderdeel van de Zorggroep Sint Maarten. Hij ondersteunt bij de kerkdiensten en is altijd bereid andere hand- en spandiensten te verrichten.

Bovendien speelt Herman een belangrijke rol binnen de Katholieke Bond voor Ouderen Oldenzaal (KBO). Niet alleen als secretaris (vanaf 2010), redactielid en bundellaar /bezorger maar vooral ook als cultuurbewaker. In deze verschillende functies is hij al jarenlang een betrouwbare en vertrouwde steun en vraagbaak voor zijn collega-bestuursleden, maar vooral ook voor alle leden.

Herman is er altijd als je hem nodig hebt! Hij heeft een luisterend oor, voor zowel kinderen als collega’s. Hij onthoudt de dingen, die je hem verteld hebt en hij vraagt er regelmatig naar, hij is heel erg belangstellend! Herman is ook heel attent. Bij ziekte, geboorte, rouw en trouw stuurt hij kaartjes om te laten weten dat hij aan je denkt! Herman heeft oprechte interesse in alles en iedereen! Hij vindt het erg gewoon om te geven, maar heel bijzonder om te ontvangen.

De heer Jan Lammerink werkte voor zijn pensionering in het onderwijs als afdelingsleider bij het ROC van Twente.

De heer Lammerink heeft al vele jaren onbaatzuchtig werkzaamheden verricht in de Oldenzaalse en Twentse sport- en vrijetijdswereld. Zo heeft hij bij de Oldenzaalse Wielerclub (OWC) op meerdere fronten een rol van betekenis gespeeld. In de bijna 25 jaar dat hij lid is van deze vereniging heeft hij zich ingezet als voorzitter van de toerafdeling, de raceafdeling en als algemeen voorzitter van de hele vereniging. In 2015 overleed plotseling de voorzitter van de OWC. Jan was het die de handschoen heeft opgepakt en de vereniging door een hectische tijd leidde. Gedurende zijn periode als voorzitter heeft hij toegewerkt naar het verjongen van het voltallige bestuur, het aanjagen van samenwerkingen met andere verenigingen en wedstrijdafdelingen. Daarnaast had hij, als afgevaardigde van het OWC, een prominente rol bij de organisatie van de Nederlandse Kampioenschappen Wielrennen in Ootmarsum (3x) bij de Stichting Wielerevenementen Dinkelland. Zijn taak daar bestond o.a. uit het inbrengen van de vele vrijwilligers voor dit grote evenement en de coördinatie van het parcours. De voorzittershamer heeft hij neergelegd maar hij spant zich nog altijd in voor deze club als manusje van alles en als lid van de Raad van Advies.

Bovendien is hij al sinds 1986 bij de Oldenzaalse IJsclub de inspirerende trainer bij de jeugd van de schaatsclub, invaltrainer voor de volwassen leden en speelt hij al jaren een voortrekkersrol in het enthousiasmeren van de (school)jeugd voor het schaatsen door goed onderbouwde en prettige clinics op te zetten. Daarnaast staat hij altijd klaar om te helpen een baan voor te bereiden, scheuren te dichten en te vegen op de schaatsvijver op "Het Hulsbeek" te Oldenzaal.

Daar komt nog bij dat Jan zeer recent nog, in 2019, het voorzitterschap van de Stichting Natuur en Milieu Educatief centrum en kinderboerderij De Höfte in Oldenzaal op zich genomen heeft. In die hoedanigheid is hij o.a. verantwoordelijk voor de structuur, de organisatie, het beheer van de organisatie en verricht hij allerlei hand- en spandiensten. Geconcludeerd mag worden dat de heer Lammerink zich voor diverse instanties in de Oldenzaalse samenleving heeft ingezet. Zijn gedrevenheid om zijn zaakjes goed voor elkaar te hebben en zijn nimmer aflatende enthousiasme worden door zijn medevrijwilligers en –bestuursleden geprezen. Hij wordt gezien als iemand die achter de schermen heel veel werk verzet, nooit op de voorgrond staat, maar een voorbeeld is voor velen. Hij staat bekend als een persoon met een groot rechtvaardigheidsgevoel en een groot hart voor de zwakkeren in de maatschappij, als een persoon met een buitengewone pragmatische instelling, wat er toe bijdraagt dat zaken in beweging komen en vooral ook blijven.

De heer Leo Van Wijck was zijn hele werkzame leven als docent lichamelijke opvoeding verbonden aan de Stichting Carmelcollege. Leo koos er in 1974 bewust voor om les te gaan geven bij de nieuwe en zeer bijzondere school voor voortgezet onderwijs "Het Thijcollege", een experimenterende school met vrij tempo onderwijs en veel keuzevrijheid voor leerlingen. Hij werd voorzitter van de LO-sectie en in die rol droeg hij bij aan de realisatie van een modern leerplan, de bouw van een sporthal en de aanleg van de sportvelden bij de nieuwe school.

Hij was een bevlogen docent, die met al zijn leerlingen en collega's een uitstekende band had. Een band gebaseerd op vertrouwen en geloof in kunnen. In de functie van leerlingenbegeleider was hij geruime tijd de vertrouwenspersoon en vraagbaak voor menig leerling met psychosociale problemen. Daarnaast heeft Leo jarenlang zitting gehad in het "vangnet" van de gemeente voor de begeleiding van kwetsbare jongeren in Oldenzaal en omgeving. Verder was hij heel nauw betrokken bij de realisatie van een gemeentelijke sporthal. Het hiervoor genoemde is maar een kleine greep uit de veelheid van activiteiten c.q. initiatieven die de heer Van Wijck naast zijn reguliere baan als sportleraar bij de Stichting Carmelcollege heeft verricht.

Leo, was naast zijn sportieve baan, ook zo'n 25 jaar betrokken bij het Oldenzaalse Volleybal. Vanaf 1979 tot en met 1996 was hij trainer en coach van het Dames- en Heren 1 - team bij Volleybalvereniging Pollux. Als lid van de Technische Commissie belast met het opstellen van beleidsplannen voor de hele vereniging, begeleiden van trainers, het opleiden van trainers en andere kaderleden. Men zegt dat door zijn inspirerende voorbeeldrol de vereniging tot grote bloei is gekomen met uiteindelijk 5 keer landskampioen bij de Dames, finaleronde van het Europees Kampioenschap en meerdere keren bekerwinnaar. In 1996 werd het 1e damesteam uit financiële overwegingen ondergebracht in een aparte "Stichting Topvolleybal Pollux Oldenzaal". Leo heeft bij deze stichting ook een zestal jaren een grote rol van betekenis gespeeld.

Leo is na zijn pensionering in 2011, betrokken bij de oprichting en het draaiende houden van de Omni-vereniging. Hij heeft er mede voor gezorgd dat de voormalige kantine van de Honk- en Softbal vereniging Run 71 getransformeerd werd tot een sportkantine en Kulturhus. Het paviljoen bij het Beachcourt heeft de naam Paal 12 gekregen en heeft naast de functie van clubgebouw voor de beachsporters ook een kulturhusfunctie voor de wijk de Thij gekregen. Tevens biedt het onderdak aan de welzijnsorganisatie Impuls. Naast het hanteren van de voorzittershamer is betrokkene vaak te vinden op het strand van het beachcourt waar hij de onderhoudsploeg helpt bij allerlei klussen om het beachcourt speelklaar te houden voor de verschillende sporten.

Henk Hazewinkel heeft tot aan zijn pensioen, in 2007, gewerkt als hoofd financiën van de afdeling horeca bij de Koninklijke Grolsch. Henk zet zich al sinds 1972 in voor de Oldenzaalse samenleving.

DIAK’72 is in 1972 opgericht en is één van de meer dan 30 vrijetijdsvolleybalverenigingen in Oldenzaal. Henk is medeoprichter van deze vrijetijdsvolleybalvereniging. Vanaf het eerste uur tot op heden heeft hij en zet hij zich nog steeds op verschillende terreinen in voor deze vereniging. Naast voorzitter, secretaris en penningmeester te zijn geweest is hij nog steeds contactpersoon, belangenbehartiger en regelt hij verschillende sponsoren en hij is de organisator van vele activiteiten. Dit jaar bestaat de vereniging 50 jaar. Natuurlijk heeft Henk zich aangemeld voor de organisatie van het jubileumfeest.

In het jaar 2008 heeft Henk de functie van penningmeester bij Arcade Pollux op zich genomen. Al snel, in 2009, werd hij voorzitter. In zijn bestuursperiode heeft hij vele moeilijke en slechte momenten het hoofd moeten bieden. Denk aan o.a. het vertrek van Dames 1 naar Almelo, het opheffen van de Pollux Techniek Trainingen en de Dames- en Herenlijn, het vertrek van Heren en Dames vrijetijd, het en de terugloop van het aantal leden. De bestuursfunctie heeft hij in 2017 overgedragen maar Henk is nog steeds verbonden aan Arcade Pollux middels de sponsorcommissie en de Beachcommissie.

Verder heeft Henk bijgedragen aan de totstandkoming van de Omni-vereniging Oldenzaal. Mede door de inzet van Henk, waaronder o.a. het verwerven van diverse subsidies en sponsering, kon de Omni-vereniging Oldenzaal in 2013 een Beachcourt aanleggen. Daar komt nog bij dat hij er mede voor gezorgd heeft dat het voormalige clubgebouw van de Honk- en Softbalvereniging “Run 71” getransformeerd werd tot een sportkantine, buurthuis en Kulturhus. Het paviljoen bij het Beachcourt heeft de naam Paal 12 gekregen en biedt ook onderdak aan de welzijnsorganisaties Impuls en Aveleijn.

Voor de "Oldenzaalse Proaters", een platform waar informeel (zaken)relaties worden onderhouden en nieuwe relaties worden aangegaan, speelt Henk ook al weer meer dan 10 jaar een rol van betekenis.

Henks gedrevenheid om zijn zaakjes goed voor elkaar te hebben en zijn nimmer aflatende enthousiasme worden door zijn medevrijwilligers en –bestuursleden geprezen. Hij wordt gezien als iemand die achter de schermen heel veel werk verzet, nooit op de voorgrond staat, maar een voorbeeld is voor velen.

Martin Meijerink is 40 jaar werkzaam geweest bij de Nederlandse Spoorwegen. Sinds zijn pensionering, in 1995, heeft hij vele vrijwillige activiteiten op zich genomen. Vanwege de hoeveelheid worden in dit bericht alleen de meest in het oog springende verdiensten genoemd. De heer Meijerink werd al snel na zijn pensionering voorzitter van de bond van Gepensioneerd Vervoerspersoneel. Hij zette zich in voor betrokkenheid en onderlinge samenhang van de gepensioneerden van de Nederlandse Spoorwegen. Op 80-jarige leeftijd legde hij de voorzittershamer neer. Echter, tot op de dag van vandaag bezoekt hij als mantelzorger eenzame en alleenstaande NS-ouderen.

Voor de oudste sport van Nederland, “de Klootschietsport”, heeft de heer Meijerink een rol van betekenis gespeeld. Zo is hij o.a. de auteur van het “Groot Klootschietersboek, een middeleeuws volksspel wordt volwaardige sport”. Uit de opbrengst van de verkoop van het boek is €25.000 geschonken aan de Stichting KidsVooruit te Borne. Na het verschijnen van het boek heeft hij een handleiding geschreven voor de leerlingen van de groepen 7 en 8 van de basisscholen in Oldenzaal met als titel: Klootschieten dat doe je zo. Bovendien was hij medeorganisator van het eerste wereldkampioenschap Klootschieten en was hij jarenlang betrokken bij het jaarlijkse Twentebal, een jaarlijks klootschietevenement waar op stijlvolle, verrassende en ongedwongen wijze duurzame verbindingen worden gelegd tussen politici, bedrijfsleven en kunstenaars uit heel Nederland.

Naar aanleiding van het overlijden van één van zijn beste vrienden neemt hij het fondsenwervende initiatief voor de KWF Kankerbestrijding. De Stichting Jan Hoogeveen Culinair wordt opgericht met als doel het uitgeven van het kookboek “Koken en Kunst”. In samenwerking met de inmiddels overleden grootmeester Jan Hoogeveen heeft hij dit boek vorm gegeven. Het kookboek werd in 2010 uitgegeven en kreeg landelijke aandacht. De revenuen, €22.100, van deze uitgave zijn geschonken aan het KWF.

Voor het informatieblad voor senioren van de Katholieke Ouderen Bond in Overijssel “Katern” en de “Hartkranten” (regionale huis aan huis krant met een plaatsgebonden katern en themanummers), schreef en schrijft de heer Meijerink met grote passie over alles wat met senioren te maken heeft. Thematiek zoals gezond ouder worden, omgaan met dementie, het behouden van sociale contacten op leeftijd en betrokken blijven bij de samenleving is daarbij de zogenoemde rode draad.

Een andere rode draad in het leven van de heer Meijerink is de Tweede Wereldoorlog. Over dit onderwerp schreef hij vele verhalen in de regionale huis- aan huiskrant maar ook het boek Hengelo 1944-1945 waarbij een ode wordt gebracht aan Theo van Loon en zijn mede verzetsstrijders Frank Santman en Dolf Nijhof. Daarnaast wist hij naadloos de diverse aspecten van de spoor- en oorlogsgeschiedenis te verweven in het door hem geschreven boek “Oldenzaal Spoorwegstad 1865-2018”.

Bijzonder is dat hij de initiatiefnemer, en organisator, van de jaarlijks de dodenherdenking van oorlogsslachtoffers van spoorwegpersoneel op 4 mei in de stationshal van zowel Oldenzaal als ook in Hengelo. Bovendien was hij het die actie ondernam bij het herstel van het Oorlogsmonument van de Spoormannen en Verzetshelden Theo van Loon (Hengelo) en Jan J. Zorn (Oldenzaal).

Op 29 april 1996 mocht de heer Meijerink voor zijn vrijwillige verdiensten voor o.a. de geloofsgemeenschap te Hengelo de eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje Nassau in zilver ontvangen. Nu 25 jaar later waarin hij vele bijzondere en andersoortige vrijwillige activiteiten met een brede uitstraling heeft verricht, wordt hij als ridder opgenomen in de Orde van Oranje Nassau. Een onderscheiding die recht doet aan zijn tomeloze inzet op vele fronten.

Deze Oldenzalers ontvingen een Koninklijke Onderscheiding

v.l.n.r. Martin Meijerink, Herman Snippers, José Nijland, Thea Oversteegen, Henk Hazewinkel, Leo van Wijck, Jan Lammerink, burgemeester Patrick Welman